‘Ik schrijf in het Sranan en dat is een bewuste keus.
Voor mij is het een erfenis van onschatbare waarde.
De taal is poëtisch en ik voel me prettig en zelfverzekerd
wanneer ik speel met het Sranan.’

 

Kind van de wereld:
is het slotgedicht van een onvoltooid toneelstuk over de afschaffing van de slavernij.
 
De brug/Broki:
is een gedicht over het overbruggen van verschillen.
 
Mijn griffel/Mi grefi:
gaat over het schrijven van gedichten.
 
Witte troost/Weti trowstu:
is een gedicht over de negatieve beeldvorming over de kleur zwart.
 
Schildpaddenwijsheid/Sekrepatu koni:
is een gedicht over de wijsheid van schildpadden.

Celestine Raalte heeft in eigen beheer drie gedichtenbundels uitgegeven: Akwenda/Streven (1989), Ma Awitya (1997) en Sapatiya (2011).

Gedichten van haar hand zijn verschenen in "De Gids" (okt/nov 1990),


© Celestine Raalte 2019 | Template designed by OHSN